Bekijk al onze blogs

donderdag 22 december 2022

Koninklijke klasse in Luik

Menig MUSICO-reiziger heeft de tocht naar Luik al eens gemaakt. Mogelijk zelfs meerdere keren. Want niet alleen heeft Luik zich de afgelopen jaren van een bedompte industriestad ontwikkeld tot een aantrekkelijke, bruisende stad, het heeft nog een belangrijke trekpleister. Aan het Place de l’Opéra, gesierd door het standbeeld van de ten onrechte vergeten componist Grétry, staat de Opéra Royal de Wallonie, een parel van een operahuis.

Opéra de Wallonie, Luik
Opéra de Wallonie, Luik

In september 2012 opende de Luikse opera na een grondige renovatie opnieuw de deuren voor het grote publiek. Aan het oude gebouw werden in een moderne opbouw nieuwe multifunctionele ruimten toegevoegd. En de prachtige, niet al te grote zaal, een klassieke ‘juwelendoos’, zag er weer als vanouds stralend uit. De Opéra Royal ging ook in andere opzichten met zijn tijd mee, of liep zelfs voorop: vanaf 2017 stond daar een vrouw aan het muzikale roer, de dirigente Speranza Scappucci.

Speranza Scappucci
Speranza Scappucci

Behoudend modern

De producties in Luik zou je kunnen kenmerken als ‘behoudend modern’. Ik kan uiteraard alleen uit eigen ervaring spreken: een volledig overzicht van tientallen producties in de laatste decennia voert voor nu wat ver. Mijn eerste Luikse opera was Il trovatore, die in vrijwel alle opzichten de door Verdi voorgeschreven plekken in de handeling liet zien, maar de decors toch een nauwelijks storende update hadden gegeven met een rauwe, metalen look.

Il Trovatore | Opéra Royal de Wallonie
De Luikse productie van Il trovatore.

Gewaagde uitstapjes

Dat wil niet zeggen dat de Opéra Royal een verbod heeft op moderne interpretaties van opera’s. Enkele jaren geleden baarde een productie van La clemenza di Tito opzien: die was geënsceneerd als een kruising tussen een science fiction film uit de jaren zestig en een natuurdocumentaire: kleurrijke, vreemde vormen in de decors, en zangers die als herkenbare en minder herkenbare dieren hun rollen zongen. De regisseurs wilden zo een ‘universeel’ tintje geven aan de opera. Of ze daarin nu helemaal slaagden is de vraag, maar visueel spektakel was het zeker!

La Clemenza di Tito | Opéra Royal de Wallonie
La clemenza di Tito in het dierenrijk.

Doordenkertjes

Deze Mozart-productie was misschien wat extreem, maar ook in Luik doen de laatste jaren meer conceptuele producties steeds vaker hun intrede. Zo speelde een duistere I puritani met elementen uit de laatste dagen van het leven van Vincenzo Bellini, de componist van het stuk. Een recente productie van Mignon van Ambroise Thomas speelde succesvol met het feit dat we op het toneel altijd naar een construct zitten te kijken, naar mensen die een rol spelen, en dat wij weliswaar buitenstaanders zijn, maar ook die wereld binnengezogen kunnen worden. 

I Puritani | Opéra Royal de Wallonie
Een duistere productie van Bellini’s I Puritani in Luik.

Het grote werk

Naast deze smaakvolle moderniteit staat Luik bekend om hun uitvoeringen van het repertoire van de romantische negentiende eeuw. Zo staat dit seizoen Hamlet van Ambroise Thomas geprogrammeerd, een zelden opgevoerde opera. De beperkte omvang van het huis maakt het daarnaast ook nog mogelijk dat meer lyrische stemmen hier rollen kunnen uitproberen die zij in een groter huis niet zo snel zouden zingen: in de intieme Luikse zaal klonk Olga Peretyatko’s Anna Bolena als een klok.

Anna Bolena by Donizetti at the Opéra Royal de Wallonie-Liège | mezzo.tv
Olga Peretyatko als Anna Bolena in Luik.

Internationale sterren

Regelmatig blijkt dat men in Luik wat dieper in de buidel kan tasten dan in veel naburige operahuizen. Luik is een frequente stop voor de grootste internationale operasterren die we in onze contreien verder maar zelden kunnen horen. Klinkende namen als Sonya Yoncheva, Juan Diego Flórez, Cecilia Bartoli en Anna Nerebko maakten en maken er hun opwachting in recitals of concertante opera’s, en soms duiken ook in geënsceneerde producties namen op die verder vooral in de grotere, beroemdere operahuizen zingen.

Alle reden dus om (nog) eens af te zakken naar het zuiden en in Luik te gaan genieten van opera van internationale, koninklijke klasse!

Elk jaar gaan er naast meerdaagse reizen ook diverse eendaagse operareizen naar Luik. In 2023 zijn dat onder meer La sonnambula, Hamlet, Adriana Lecouvreur, I Lombardi en Dialogues des Carmélites.

  • Zoek op gerelateerde categorieën:
  • Zoek op gerelateerde begrippen en namen:
  • Deel dit artikel met anderen:
Bekijk al onze blogs

Over auteur Benjamin Rous

Benjamin Rous

Benjamin Rous studeerde Mediterrane Archeologie aan de Universiteit van Amsterdam en promoveerde in dat vakgebied aan dezelfde universiteit. Hij schrijft toelichtingen en geeft inleidingen voor onder meer de Nationale Opera en de Nederlandse Reisopera.

Alle artikelen van deze auteur