Wiesbaden

Dinsdag 21 juli rijden we via diverse opstapplaatsen naar Wiesbaden, een van de oudste en deftigste kuuroorden van Europa, het toonbeeld van klasse en ook wel ‘de-luxe-versie van een stad’ genoemd. Van hieruit bezoeken we een aantal concerten in het kader van het Rheingau Musik Festival, een van de grootste muziekfestivals in Europa, in de regio van Wiesbaden tot aan het Mittelrheintal.

Woensdag 22 juli verkennen we Wiesbaden, de 'grande dame' onder de grote Duitse steden, waar zich rond de bronnen al vroeg een nederzetting ontwikkelde. In de Romeinse tijd waren er thermen en in het meer recente verleden gingen Goethe, Wagner en Brahms u al voor. Goethe arriveerde hier in de zomer van 1814 en schreef terstond aan zijn vrouw: 'De beweging van een gelukkige reis ... het verkwikkende water van Schwalbach en de ... warme baden hebben al zo'n goed effect op mijn hele wezen dat ik het beste verwacht'. En inderdaad liep Goethe na dit bezoek aan Wiesbaden over van creativiteit. Maar dat had niet alleen met het goede water en de mooie vergezichten in de Rheingau te maken, maar vooral ook met de ontdekking van het werk van de Persische dichter Hafez én – misschien wel het belangrijkste – zijn ontluikende liefde voor Marianne von Willemer.
's Avonds rijden we naar Schloss Johannisberg. Hier geven de pianisten Lucas & Arthur Jussen een concert met op het programma werken van Mozart, Schumann, Ravel, Debussy en Rachmaninov.

Donderdag 23 juli bezoeken we het Reinhard Ernst Museum, met werken uit de uitgebreide kunstcollectie van zakenman Reinhard Ernst. Zijn collectie richt zich op naoorlogse Duitse en Europese abstracte kunst, Japanse abstracte kunst en Amerikaans abstract expressionisme.
Deze avond kunt u kiezen uit twee verschillende concerten. In de Kursaal van Wiesbaden soleert de jonge Japanse pianist – en componist - Hayato Sumino bij de Academy of St Martin in the Fields tijdens een avond waarbij Mozart de hoofdrol speelt.
In Kloster Eberbach klinkt deze avond de Messa da Requiem van Verdi. 'Zoiets kan alleen een genie schrijven!' Dit oordeel gaf Johannes Brahms na een korte blik op de partituur van het requiem, dat Verdi schreef ter nagedachtenis aan de dichter en onafhankelijkheidsstrijder Alessandro Manzoni die hij al sinds zijn puberjaren enorm bewonderde.

Vrijdag 24 juli bezoeken we Mainz. De stad werd gesticht door de Romeinen en zij noemden het Mogontiacum. Vanaf de 8e eeuw is het een bisdom. De Dom van Mainz en de Sankt Stephan werden gebouwd in opdracht van één van de belangrijkste (aarts)bisschoppen, namelijk Willigis. Uiteraard brengen we onder andere een bezoek aan deze Sankt Stephan met de beroemde glasramen van de kunstenaar Marc Chagall. Pas na een lange aarzeling ging Chagall uiteindelijk in op het verzoek ramen voor de kerk te maken. Hij wilde daarmee vooral verzoening symboliseren tussen Frankrijk en Duitsland en verzoening tussen joden en christenen. In meditatief blauw brandschilderde Chagall zijn bijbelse dromen uit het Oude en Nieuwe Testament: het paradijs, Mozes die met zijn geboden van de berg komt, de ark van Noach met de witte vredesduif, Maria in Nazareth en het hemelse Jeruzalem met koning David. Alles en iedereen is omringd door Chagalls sierlijke engelen die over de ramen zweven. Een journalist van Dagblad Trouw schreef hierover: ‘Wie de kerk van St. Stephan betreedt, ervaart iets volkomen ongekends. Hier wordt het hele verhaal verteld, in een kleurengloed van warmte en liefde. Men kijkt niet op naar de ramen, zoals in hoge kathedralen, men bevindt zich midden in het verhaal, men hoort erbij, men wordt er deelgenoot van.’
U kunt deze reis besluiten met een Italiaanse nacht in Kreuzgang van het Kloster Eberbach, samen met celliste Anastasia Kobekina en de Academy of St Martin in the Fields. Een avond met niet alleen Italiaanse componisten 'pur sang' als Vivaldi en Rossini, maar ook werken van componisten die geïnspireerd door de Italiaanse sferen hun meesterwerken schreven, zoals Tsjaikovski met zijn Souvenir de Florence, waarin de componist terugkijkt op een gelukkige periode in zijn leven. Het is dan ook een werk zonder enige twijfel, waarover Tsjaikovski schreef: 'Het eerste deel moet gespeeld worden met passie en met steeds een stuwend karakter. Het tweede lichtzangerig. Het derde schertsend en het vierde blij en vastberaden'.

Zaterdag 25 juli rijden we naar het Arp Museum in Rolandseck, dat in de beginperiode de focus op het werk van Jean Arp en Sophie Taeuber-Arp legde, maar inmiddels een veel bredere collectie toont. Het museum is gevestigd in het oude stationsgebouw Rolandseck, prachtig gelegen aan de Rijn; in 2007 opende het museum de nieuwbouw van de hand van de Amerikaanse architect Richard Meier. Dichter, schilder en beeldend kunstenaar Jean Arp was ervan overtuigd dat kunst en natuur onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn, maar dat betekende niet dat hij natuurlijke elementen 'gewoon' imiteerde. Hij ontleedde de vormentaal uit de natuur en kwam zo tot nieuwe, organische vormen. Zijn vrouw Sophie Taeuber was zo mogelijk nog veelzijdiger, van beeldhouwster tot danseres. 'Een radicale artiste die vreugde aan Dada toevoegde', zo noemde de Guardian haar. Aan het begin van de middag rijden we terug naar Nederland.